Ukończyłam dwa wydziały na Uniwersytecie Warszawskim: Psychologię i Pedagogikę oraz Podyplomowe Dzienne Studium Dziennikarskie.

Jestem osobš dojrzałš i spełnionš: założyłam rodzinę, wychowałam trzech synów. Mam doœwiadczenie i wiedzę o życiu, ponad 25 lat pracuję w zawodzie dziennikarza, od ponad dwóch lat promuję walory turystyczne Mazowsza.

 

Swój wolny czas i energię poœwięcam problemom takim jak: jakoœć naszego życia, dbałoœć o zdrowie – nasze i naturalnego œrodowiska, o nasze dziedzictwo i tradycje, o własnš tożsamoœć, o zmianę wzorca konsumpcji, budowę społeczeństwa obywatelskiego.

Lekarze specjalizujšcy się w zdrowiu œrodowiskowym uœwiadamiajš nam, jak silne sš zwišzki między stanem œrodowiska naturalnego a naszym zdrowiem.

Nowy dział psychologii - ekopsychologia próbuje leczyć więzi człowieka z naturš, przywraca człowiekowi wiarę w siły, że to on ma wpływ na to jak wyglšda jego życie i planety. Ekofilozofia zachęca do życia w zgodzie z naturš.

Wiem, że nadszedł czas, aby te nowe działy nauki w większym niż dotšd tempie i na większš skalę wdrażać w życie.

 

Czas poprawić jakoœć naszego życia

Polak uchodzi za najbardziej chorego człowieka w Europie. Żyjemy w zdrowiu o ponad 8 lat krócej niż mieszkańcy krajów „starej” Unii Europejskiej, wczeœniej też umieramy,

Zdrowie w dużym stopniu psujemy sobie sami, żyjšc w stresie, pod presjš czasu, jedzšc zbyt wiele niezdrowej żywnoœci, prowadzšc osiadły tryb życia. Do zaburzeń zdrowotnych przyczynia się także zanieczyszczenie œrodowiska naturalnego.

Naukowcy obliczyli, że nasze zdrowie w 53 proc. zależy od zdrowego stylu życia, w 16 proc. od œrodowiska (niektórzy twierdzš, że nawet w 30 proc.), w 16 od genetyki, a od medycyny naprawczej i opieki zdrowotnej – w 10 proc. Dlatego tak bardzo istotne jest, jak żyjemy i w jakim stanie znajduje się œrodowisko naturalne.

 

Nauczyć Jasia dbać o siebie

Wychowanie do zdrowia trzeba zaczšć od lat najmłodszych. O ile edukacja ekologiczna jest dobrze prowadzona, o tyle edukacja zdrowotna jest niemal zapomniana. Podstawa programowa kształcenia ogólnego nie uwzględnia edukacji zdrowotnej jako oddzielnego przedmiotu. Według specjalistów przedmiot „zdrowie” jest niezbędny.

Program edukacji zdrowotnej, obok aspektów biomedycznych, powinien uwzględniać i inne, istotne z punktu widzenia uwarunkowań zdrowia, aspekty psychologiczno – społeczne, behawioralne i œrodowiskowe (czynniki społeczne, ekonomiczne, kulturowe, ekologiczne, polityczne).

Razem z profesor Irenš Celejowš od kilku lat lobbujemy na rzecz przedmiotu zdrowie. Podjęto już działania zmierzajšce do wprowadzenia edukacji zdrowotnej, dostrzegamy w tym także nasz udział.

 

Czy wiesz co jesz?

Jedzenie może leczyć, ale i zabijać. Polska żywnoœć ma dobrš markę w œwiecie. Mamy nieskażone chemiš gleby, płody rolne sš u nas zdrowsze. Niestety w łańcuchu żywieniowym – od pola do stołu popełniane sš błędy, do surowca dodaje się różne substancje, aby zwiększyć wydajnoœć, poprawić smak i wyglšd, a także trwałoœć produktu. W żywnoœci znaleŸć można: pestycydy, metale ciężkie, antybiotyki i hormony stosowane w hodowli, toksyny wytwarzane przez zwierzęta hodowane w stresie, w wielkoprzemysłowych fermach. Dodajmy do tego toksyczne ryby z Bałtyku, żywnoœć genetycznie modyfikowanš, technologie przetwarzania nie zawsze przyjazne naszemu zdrowiu, junk foody i problemy z nimi zwišzane, sfałszowane wody butelkowane, nieczytelne oznakowanie produktów, szum reklamowo – informacyjny – i mamy horror pt. „Ile niespodzianek czyha na nas na półkach sklepowych?”.

Niepewna jest też woda w kranie. Jak wynika z raportu NIK, który skontrolował wodę z sieci w 20 miastach powyżej 200 tys. mieszkańców – w ponad 2/3 kontrolowanych miastach jakoœć wody wodocišgowej dostarczanej ludnoœci nie odpowiada normom wody pitnej.

Wyjœciem z tej sytuacji jest powrót do naturalnie produkowanej żywnoœci, zaopatrywanie się w produkty rolne bezpoœrednio u zaufanych rolników. Trzeba też pić dobrš wodę mineralnš, starannie planować dietę, uważnie czytać etykietki i dobierać artykuły żywnoœciowe.

 

Potrzebne dobre prawo i kontrola

Co jakiœ czas opiniš publicznš wstrzšsa nowa afera zwišzana z żywnoœciš. Uœwiadamiamy sobie, że trzeba coœ zmienić. Nasze prawo żywnoœciowe po integracji z Uniš Europejskš stało się mało przejrzyste. Niezbędne jest uchwalenie ustawy – „Prawo żywnoœciowe” oraz o zrównoważonym rozwoju przetwórstwa spożywczego. Trzeba też, na wzór innych państw – powołać kompleksowš „Inspekcję Żywnoœci”. Tylko dobre prawo i dobra kontrola jest w stanie zapewnić dokładny i pełny monitoring całego łańcucha żywieniowego.

Musimy chronić naszych rolników i kupców, dostarczajšcych produkty wprost od rolników, sadowników, ogrodników, a także naszych działkowców, hodujšcych warzywa i owoce dla siebie i rodziny.

 

Trzeba ograniczyć konsumpcję

Jak wynika z wydanego Instytut 2004 roku przez Worldwatch Institut „Raportu o stanie œwiata” jedynie zmiana wzorców konsumpcji może zapewnić przetrwanie naszego gatunku na Ziemi. Musimy zmniejszyć odcisk ekologiczny, jaki zostawiamy na Ziemi, ograniczyć zużycie surowców i energii oraz zanieczyszczenie œrodowiska. Aby tak się stało, musimy nauczyć się dzielić œwiatem z innymi.

Dšżenie do posiadania i konsumpcji dominuje w psychice wielu narodów. zajmuje tam miejsce zarezerwowane niegdyœ dla religii, rodziny, społeczeństwa. Centra handlowe dla wielu zastępujš koœciół. Ludzie wykorzystujš konsumpcję jako substytut prawdziwych Ÿródeł szczęœcia. Sš na szczęœcie tacy, którzy z tym się nie zgadzajš. Do walki o naszš przyszłoœć stanęło wiele organizacji i instytucji, które pracujš nad zmianš zwyczajów konsumenckich. Szukajš dróg, którymi można powstrzymać „apetyt na wszystko”.

Musimy leczyć się z konsumpcjonizmu.

 

Chemiczny koktail we krwi

Coraz więcej raportów naukowych wskazuje, że my, ludzie i przyroda – jesteœmy poddani działaniu mieszanki stworzonych przez człowieka zwišzków chemicznych, które znajdujš się w naszych organizmach i zaburzajš ich metabolizm, powodujš zanieczyszczenia gleby, kruszenie skał, niszczš ziemskš atmosferę.

Zwišzki chemiczne znajdujš się w większoœci otaczajšcych nas produktów codziennego użytku. W samej UE wykorzystuje się ponad 30 tys. syntetycznych substancji chemicznych.

Podczas procesu wytwarzania i użytkowania zwišzki chemiczne sš uwalniane do œrodowiska naturalnego i przyswajane przez organizmy żywe. Naukowcy ostrzegajš, że nie ma już na Ziemi organizmu, który byłby od nich wolny. Zwierzęta na całym œwiecie cierpiš z powodu ich wpływu. W ciele człowieka naukowcy znaleŸli do 300 syntetycznych zwišzków chemicznych.

Szokujšcy jest jednak brak informacji na temat skutków chemizacji życia.

Jak zapobiec rozprzestrzenianiu siÄ™ chemii?

Musimy zwiększyć kontrolę nad wykorzystaniem i produkcjš syntetycznych substancji chemicznych. Niedawno został wprowadzony system REACH, który powinien doprowadzić do identyfikacji i stopniowej eliminacji najbardziej szkodliwych chemikaliów. Teraz od presji społecznej zależy na ile nowe przepisy będš chroniły zdrowie konsumenta. Musimy być bardziej wrażliwi na problem ochrony œrodowiska, wychowywać nasze dzieci i wnuki w miłoœci do natury i przyrody.

 

Stop dla GMO

 

Identyfikuję się z organizacjami walczšcymi przeciwko GMO w Polsce. Podobnie jak one uważam, że zachowanie przez Polskę statusu kraju wolnego od organizmów genetycznie zmodyfikowanych urasta do rangi obrony Polskiej Racji Stanu.

Nie jest bowiem możliwe współistnienie roœlin genetycznie zmodyfikowanych obok upraw konwencjonalnych i ekologicznych. Dopuszczenie do owego "współistnienia" doprowadzi nieuchronnie do niekontrolowanego i nieodwracalnego skażenia upraw oraz œrodowiska naturalnego.

GMO stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierzšt, œrodowiska naturalnego, rolnictwa i lokalnej ekonomii.

Jedynym skutecznym sposobem obrony przed GMO w rolnictwie oraz żywieniu ludzi i zwierzšt jest wprowadzanie całkowitego zakazu na stosowanie genetycznie zmodyfikowanych organizmów na terytorium Polski. Ten zakaz umożliwi wykorzystanie naturalnych walorów polskiej wsi oraz polskiego rolnictwa.

Będę zabiegała o wprowadzania całkowitego zakazu stosowania GMO w rolnictwie i przetwórstwie rolnym, wprowadzenia bezwzględnego obowišzku znakowania żywnoœci z GMO i systematycznego wycofywania tej żywnoœci ze sprzedaży. Będš dšżyła do przeznaczania społecznych funduszy na wspieranie i rozwój tradycyjnego oraz ekologicznego rolnictwa.

 

 

Postawmy na dobre ĹĽycie!

Sš granice możliwoœci bogactwa jako dostawcy szczęœcia. Jedna z definicji dobrobytu mówi, że człowiekowi potrzeba do życia niewiele: żywnoœć, dach nad głowš, bezpieczeństwo, dobre zdrowie (osobiste i œrodowiska naturalnego), dobre stosunki społeczne, wolnoœć.

Konsumpcjonizm to zakaŸna choroba i trzeba się z niej leczyć. „Bieda czasowa” zbyt mocno już doskwiera ludziom, próbujš to zmienić, zwolnić tempo. Zrodził się ruch, zmierzajšcy do odzyskiwania czasu, aby poprawić jakoœć życia.

Naukowcy odkrywajš, że istotnš rolę odgrywajš silne więzy.

Człowiek jest istotš społecznš. Dobre stosunki z innymi ludŸmi to jeden z najważniejszych składników wysokiej jakoœci życia. Ludzie zwišzani ze społeczeństwem zwykle sš zdrowsi. Eksperci twierdzš, że silne więzy społeczne sš znaczšcym czynnikiem rozwoju kraju.

U nas, w jednym z najbiedniejszych krajów UE coraz więcej ludzi żyje w biedzie, coraz większa przepaœć między bogatymi i biednymi, coraz powszechniejsze staje się zjawisko wykluczenia.

Trzeba nam budować społeczeństwo obywatelskie, odbudowywać solidarnoœć międzyludzkš. Jak? Popatrzymy na zjawisko nazwane Polskš Niezapominajkš.

 

Polska Niezapominajka

próbš budowania społeczeństwa obywatelskiego

Jednš z prób budowania społeczeństwa obywatelskiego jest Polska Niezapominajka, autorstwa redaktora Andrzeja Zalewskiego. Ten symbol naszej kultury ekologicznej przypomina o potrzebie zachowania czystoœci wód, powietrza, gleby, różnorodnoœci ekologicznej, dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego, własnej tożsamoœci. Niezapominajkę zaadoptowało wiele œrodowisk, wyzwoliła wiele inicjatyw.

Polskie Stronnictwo Ludowe dobrze rozumie, że tylko aktywne społeczeństwo, w którym aktywni publicznie jego obywatele, œwiadomi swoich celów, praw i obowišzków sš w stanie podŸwignšć Polskę do przodujšcych narodów.

Aktywne społeczeństwo zapewni warunki dla rozwoju państwa i obywateli. Zatem – pamiętajmy o Polskiej Niezapominajce.

 

Bezrobocie to hańba naszych czasów

W Polsce – jednym z najbiedniejszych krajów UE coraz więcej ludzi żyje w biedzie, roœnie przepaœć między bogatymi i biednymi. Tworzenie nowych miejsc pracy i jasnych reguł w gospodarce to podstawowe zadanie dla władz. Szansš na zwiększenie miejsc pracy jest i mała i œrednia przedsiębiorczoœć. Ponad 200 tys. miejsc pracy może dać „zielony przemysł” (œrodki na inwestycję w ochronie œrodowiska sš), ale konieczny jest silny lobbing, w tym organizacji pozarzšdowych.

Nie możemy być obojętni wobec losu Polaków, którzy wyjechali pracować za granicę. Sš potrzebni w naszym kraju, trzeba zachęcać ich do powrotu.

PSL chce zapewnić odpowiednie warunki dla rozwoju społeczeństwa i obywateli tak, aby stworzyć warunki przyjaznego otoczenia dla ich rozwoju.

Kim jestem i dlaczego mĂłwiÄ™ Ci to wszystko?

Jestem dziennikarzem od 1979 roku. Poznałam życie z wielu stron – byłam tam, gdzie się rodziło, spełniało i kończyło. Pełnišc przez lata służbę dziennikarskš na pierwszej linii frontu (praca w pismach codziennych, czasopismach, szefowanie tygodnikom społeczno – politycznym, prowadzenie audycji radiowych i telewizyjnych itd.) – przeżywałam, obserwowałam i opisywałam naszš rzeczywistoœć. Poznałam mechanizmy funkcjonowania gospodarki, życia politycznego, społecznego, kulturalnego i intelektualnego.

Przeszłam długš drogę. Jestem dzieckiem repatriantów. Razem z rodzicami i dwoma braćmi przyjechałam do Polski z Sałaspils k. Rygi (z historycznego Kirchholmu) w 1957 roku. Dorastałam na pograniczu Warmii i Mazur, gdzie ojciec był gajowym. Mimo wielu trudnoœci i barier ukończyłam dwa kierunki na Uniwersytecie Warszawskim – Wydział Psychologii i Pedagogiki oraz Podyplomowe Dzienne Studium Dziennikarskie.

 

Walentyna Rakiel-Czarnecka

dziennikarka, ekolog, promotorka bezpiecznej żywnoœci, Dobrego Życia, Polskiej Niezapominajki, aktywnego wypoczynku i turystyki