|
Wróćmy do naturalnie produkowanej żywnoœci
Przez miliony lat Homo sapiens wykorzystywał
pożywienie dostępne w miejscu jego bytowania, trawił go, a jego organizm
przyzwyczajał się do okreœlonych składników pokarmowych. Na podstawie
doœwiadczeń zdobywał wiedzę, jakie pożywienie może być dla niego korzystne,
jakie leczšce lub toksyczne. Ewolucja człowieka, trwajšcej miliony lat
towarzyszyła ewolucja substancji w składzie jego pożywienia. Już w starożytnej
Grecji, a nawet wczeœniej w Chinach lekarze uważali, że najlepszym lekarstwem na
wszystkie choroby jest właœciwy sposób odżywiania się.
A
jak jest obecnie? -
BodŸce zewnętrzne wywołujš u człowieka rozmaite reakcje: strach lub przyjemnoœć.
Jedzenie sprawia nam wielkš przyjemnoœć, a także utrzymuje nas przy życiu. Gdy
mamy za mało pożywienia - umieramy, ale jeœli zużywamy go zbyt wiele, stajemy
się otyli. Nadwaga prowadzi do chorób degenerujšcych, a nawet do œmierci – mówi
profesor Alicja Zobel z Trent University w Peterborough Kanadzie.
-
Aby w naszym organizmie mogły należycie zachodzić procesy biochemiczne,
potrzebna jest okreœlona iloœć energii. Dla podtrzymania życia musimy też
pobierać niezbędne składniki odżywcze w okreœlonych proporcjach: białka
(aminokwasy), tłuszcze (kwasy tłuszczowe), węglowodany, składniki mineralne i
witaminy. Organizm człowieka musi pobierać witaminę C, podczas gdy organizm
większoœci zwierzšt produkuje jš samodzielnie. Jedynie niektóre witaminy z grupy
B sš syntetyzowane przez bakterie w naszych jelitach – wylicza Alicja Zobel.
Jedzenie zmienia siÄ™ za szybko
Dalej pani profesor tłumaczy, że ludzie przez tysišce lat spożywali żywnoœć mało
zmienionš, ostatnio jednak pojawiła nowa żywnoœć np. przetwarzana w bardzo
wysokiej temperaturze (nawet powyżej 1300 stopni C). Tymczasem w procesie
produkcji żywnoœci nie powinno się stosować „obróbki” artykułów żywnoœciowych w
temperaturach powyżej 100 stopni Celsjusza.
Nigdy dotšd żywnoœć nie zmieniała się tak szybko jak obecnie, nie dodawano tak
wielu niebezpiecznych dla człowieka substancji, do tego pojawiła się żywnoœć
genetycznie modyfikowana. Człowiek miał za mało czasu, aby wytworzyć nowe
enzymy, konieczne do przemiany materii nowych substancji. W rezultacie
substancje te mogš stać się alergenami. Mogš być też toksyczne i rakotwórcze.
Naukowcy wcišż odkrywajš nowe zwišzki toksyczne w produktach spożywczych, jak
np. akryloamidy i tłuszcze o konfiguracji trans. Te niebezpieczne toksyny
przyczyniajš się do powstania raka.
Uczeni udowodnili, że rak rozwija się z jednej komórki, która uległa zmutowaniu
i ma zmieniony garnitur genowy. W naszym ciele każdego dnia dzielš się miliony
komórek, w trakcie czego produkujemy około 9 komórek rakowych. Nasz system
obronny zwalcza te komórki. Od czasu do czasu komórce rakowej udaje się uchronić
przed zniszczeniem przez układ immunologiczny i zaczyna się ona namnażać. Dzieje
się to powoli, potrzeba wielu lat, aby guz nowotworowy osišgnšł œrednicę 1 mm.
Nasz system obronny radzi sobie z rakiem, trzyma w szachu grupy komórek rakowych
w guzie (tumor) do momentu, kiedy zacznš wzrastać naczynia krwionoœne,
pozwalajšce na lepsze dostarczenie guzowi energii i pożywienia. Następuje
władczy wzrost raka przez szybkie namnażanie się komórek.
Glutation naszym przyjacielem
Niebezpieczny proces rozrostu tkanki rakowej może nastšpić, jeœli nasz system
immunologiczny nie potrafi go zwalczyć i gdy poziom glutationu w organizmie
człowieka jest niewystarczajšcy.
-
Glutation jest naszym sprzymierzeńcem, podstawowym antyoksydantem i
detoksyfikatorem, gdyż przyłšcza się do zwišzków toksycznych, wolnych rodników i
jest usuwany z naszych komórek do przestrzeni międzykomórkowych, a potem z
organizmu – podkreœla pani profesor Zobel.
Oto 12 ważnych informacji na temat glutationu,
cytowanych przez paniš profesor:
1. Glutation jest trójpeptydem, małš molekułš zbudowanš z trzech aminokwasów:
glicyny, cysteiny i kwasu glutaminowego.
2. Glutation wymiata wolne rodniki, detoksyfikuje pestycydy i jest ostatecznym
antyoksydantem.
3. Zredukowany glutation (dobry) musi być syntetyzowany w każdej komórce,
dlatego aminokwas endogenny - cysteina musi być też dostarczana z pożywieniem.
Nadmiar cysteiny może być groŸny dla zdrowia, dlatego moim zdaniem nie należy
niš suplementować żywnoœci.
4. Glutation wymiata wolne rodniki powstałe przy naœwietlaniu promieniowaniem
ultrafioletowym (UV).
5. Ponad 60 proc. pestycydów usuwanych jest z organizmu z glutationem musi więc
go dużo produkować (Różański, 1992).
6. Witaminy C i E sš po ich utlenieniu przywracane sš przez glutation do dobrej,
użytecznej formy (zredukowanej).
7. Glutation w płynach międzykomórkowych absorbowany w maleńkiej iloœci z
pożywienia detoksyfikuje płyny, zapobiegajšc w ten sposób penetracji toksyn do
komórek.
8. W tym stuleciu zostanie doceniona rola glutationu (mam nadzieję, że będziemy
przykładać więcej uwagi do poziomu glutationu w naszym organizmie)
9. Będziemy dysponować testami do oznaczania glutationu, podobnym do tego, jakim
się posługujemy dla okreœlenia poziomu glukozy i cholesterolu we krwi.
10. Glutation występuje w formie różnych izomerów.
11. Każda komórka powinna być stymulowana do produkcji optymalnej dla jej typu
iloœci glutationu.
-
Gdybyœmy mieli wystarczajšcš iloœć glutationu w każdej komórce, to różne zwišzki
toksyczne w naszym œrodowisku i kwasy tłuszczowe trans w produktach spożywczych,
nie byłyby tak groŸne dla naszych genów i dla zdrowia. Iloœć zwišzków
toksycznych w œrodowisku i żywnoœci nawet w tak "czystej" Kanadzie, jak podaje
Kanadyjski Słownik Statystyczny, dubluje się co 10 lat. Dlatego wraz ze wzrostem
zanieczyszczenia œrodowiska niedobory glutationu stajš się bardziej widoczne –
mówi pani profesor Alicja Zobel.
-
Być może, że wzrost liczby zachorowań na raka, pomimo dużego postępu w
diagnozowaniu i leczeniu tej choroby, jest zwišzany z postępujšcym niedoborem
glutationu w naszych komórkach. Zwišzane jest to ze zmianš stylu życia i
obniżeniem spożywania produktów bogatych w cysteinę. Mœci się na nas mniejsze
spożycie siary przy karmieniu piersiš, brak niepasteryzowanej serwatki i mleka
oraz zbyt niskie spożycie białek jaja (wystarczy pół jajka dziennie). Zostało
klinicznie udowodnione, że serwatka zapobiega powstawaniu raka u niemowlšt i
pomaga także dorosłym zwalczać raka. Badania naukowe wykazały, że poziom
glutationu jest selektywnie modulowany w komórkach rakowych i normalnych,
ułatwiajšc reakcję różnych zwišzków w chemioterapii – kontynuuje.
Profesor podkreœla, że oprócz glutationu, korzystne dla zdrowia sš kwasy
tłuszczowe – cis. Do niedawna nienasycone kwasy tłuszczowe z rodziny omega-3 w
formie cis znajdowały się w dużych iloœciach w naszym pożywieniu, gdyż
spożywaliœmy odpowiednie produkty, np. len i konopie.
Len stopniowo powraca na nasze stoły i Alicja Zobel wyraża nadzieję, że
powrócimy do spożywania także nasion konopi, bo konopie majš najkorzystniejszš
proporcję kwasów omega 3 do omega 6 .
-
Najważniejsze i konieczne dla naszego organizmu sš kwasy: alfa-linolenowy i kwas
linolowy. Sš to ważne kwasy tłuszczowe i każdy powinien o tym wiedzieć, bo bez
nich nie możemy żyć. Dlatego, jako profesor biochemii, staram się o umieszczenie
struktury tych dwóch kwasów tłuszczowych na pierwszej stronie kanadyjskich
podręczników chemii – podkreœla Alicja Zobel.
Naturalne jedzenie
Zdrowie wspomaga także naturalnie produkowana żywnoœć. Powinniœmy produkować jej
coraz więcej. W Polsce dużo ludzi ma ogródki działkowe, które sš miejscem
wytwarzania iloœci zdrowej żywnoœci. Coraz więcej powstaje też gospodarstw
ekologicznych.
Dlaczego powinniœmy wrócić do tradycyjnych metod uprawiania ziemi? Chodzi o to,
aby żadne chemiczne œrodki ochrony roœlin nie były stosowane podczas wzrostu.
Zachłannoœć producentów żywnoœci wytwarzanej na skalę przemysłowš jest ogromna.
W rezultacie my, konsumenci, razem z mięsem zajadamy antybiotyki i hormony
wzrostu. Możecie sobie wyobrazić, co te hormony wzrostu zrobiš w organizmie
człowieka, jeœli były intensywnie dodawane w procesie wzrostu. Lekarz i naukowcy
notujš coraz więcej przypadków szkodliwego oddziaływania różnego typu dodatków
znajdujšcych się w żywnoœci i wprowadzanych do niej sztucznie.
Co mamy robić, aby chociaż częœciowo zapewnić sobie dobrš żywnoœć? Powinniœmy
kupować lokalnie – od rolników w najbliższej okolicy.
Hasło „kupuj lokalnie produkowanš, naturalnš żywnoœć” - jest bardzo ważne i
wcišż aktualne. Uœwiadamiamy sobie tę prawdę, ilekroć dzieje się kolejny dramat.
Tak jak było w przypadku, gdy zaistniał problem przenoszenia chorób zwierzęcych
z bardzo daleka, jak np. ptasia grypa, która mogłaby nas dosięgnšć w
jakimkolwiek momencie, czy też choroba wœciekłych krów. W takich momentach
ludzie uœwiadamiajš sobie, jak ważne jest Ÿródło pochodzenia żywnoœci.
Gdzie możemy kupić takie jedzenie i jak możemy być pewni, co otrzymujemy?
Najlepiej jest znaleŸć farmera przyjaciela, któremu możecie ufać.
Oprócz wprowadzanych do żywnoœci dodatków ważny jest jeszcze jeden aspekt –
hodowanie zwierzšt w drobrostanie
Zwierzęta przebywajšce na wolnoœci dostarczajš zdrowego mięsa i mleka, natomiast
zwierzętom hodowanym w bardzo dużych fermach wstrzykuje się hormony wzrostu i
mnóstwo antybiotyków, co zwiększa agresywnoœć pożywienia, które z nich
pozyskujemy.
Pisał o tym polski profesor - Aleksandrowicz już przed II wojnš œwiatowš.
Podkreœlał, że krowy hodowane w złych warunkach, skrępowane i brudne produkujš
toksyny, które póŸniej sš szkodliwe dla ludzi. A takie właœnie mięso konsumuje
dzisiaj wiele osób.
Zwierzęta hodowane w warunkach zbliżonych do naturalnych wytwarzajš tzw.
conjugated linoleic amid (CLA), których antyrakowa działalnoœć została
klinicznie udowodniona, a znajdujš się w mięsie „szczęœliwych krów” (okreœlenie
„szczęœliwe krowy” oznacza krowy hodowane w warunkach „dobrostanu”, zbliżonych
do naturalnych). Tylko niewielkie iloœci tych substancji znajdujš się w
zwierzętach trzymanych „w więzieniu” w bardzo dużo farmach. A dodatkowo
pamiętajmy, że większoœć mięsa od krów i kurczaków, kupiona w sklepie pochodzi
od zwierzšt „karmionych” antybiotykami i hormonami wzrostu. Preparaty te stosuje
się w celu ochrony zwierzšt przed chorobami, gdy żyjš w zagęszczeniu i po to, by
szybciej rosły.
Dlatego powinniœmy jak najszybciej powrócić do naturalnie produkowanej żywnoœci.
Alicja Zobel, Walentyna Rakiel-Czarnecka |