Choroba zaczyna siÄ™ od wody

Jakoœć wody jest niezwykle ważna. Œwiatowa Organizacja Zdrowia w swoich raportach dowodzi, że 80 proc. wszystkich chorób współczesnych ma bezpoœredni zwišzek z jakoœciš wody pitnej. Od jakoœci wody zależy rozwój całej naszej cywilizacji.

Choroba zaczyna siÄ™ od wody

Walentyna Rakiel-Czarnecka

Jakoœć wody jest niezwykle ważna. Œwiatowa Organizacja Zdrowia w swoich raportach dowodzi, że 80 proc. wszystkich chorób współczesnych ma bezpoœredni zwišzek z jakoœciš wody pitnej. Od jakoœci wody zależy rozwój całej naszej cywilizacji.

Polacy pijš za mało wody, na dodatek nasza wiedza na jej temat jest niewielka. Do tego jakoœć wody zostawia wiele do zacienia. Bardzo popularna jest „kranówka”, czyli woda z kranu. Jednak jakoœc tej wody niepokoi. Przeprowadzona w marcu 2002 roku przez Najwyższš Izbę Kontroli kontrola wykazała, iż w 2/3 miast jakoœć wody wodocišgowej dostarczanej ludnoœci oraz wody czerpanej z ogólnodostępnych studni publicznych nie odpowiada wymaganiom wody pitnej.

Od maja 2004 roku, czyli od chwili wstšpienia Polski do Unii Europejskiej „kranówka” musi być zgodna z dyrektywami UE. Woda w Berlinie, Londynie i Warszawie musi być podobna i spełniać te same normy. Woda z kranu nie może być groŸna dla zdrowia, najwyżej może być niesmaczna – zapewniajš pracownicy „wodocišgów”. A jak jest naprawdę?

Czy wiesz co pić?

Lekarze ostrzegajš: zwykła woda z kranu zawiera wiele zwišzków sprzyjajšcych powstawaniu nowotworów. Gotowanie wody również zwiększa iloœć takich substancji. Jak twierdzi prezes Polskiego Komitetu Zwalczania Raka profesor Zbigniew Wronkowski - najlepiej pić wodę ze Ÿródeł podziemnych. Pan profesor mówi, że aż 35 proc. przypadków raka ma swój poczštek w nieodpowiednim żywieniu i piciu.

Najlepsza do picia jest woda mineralna, wydobywana z głębi ziemi. Zawarte w wodzie składniki mineralne powodujš w organizmie właœciwš przemianę materii i zapobiegajš chorobom oraz schorzeniom. Trzeba jednak zwracać uwagę, jakš wodę pijemy. Niezmiernie ważnš sprawš jest ile w jakich proporcjach zawiera ona  składników mineralnych. Rzecz w tym, żeby nie przekraczały granicy, przy której powodowałyby zaburzenia gospodarki mineralnej organizmu.

W wodach podziemnych można znaleŸć nawet i 70 składników, ale w wodach mineralnych, z których mogš być produkowane wody profilaktyczno – zdrowotne zaledwie dziesięć z nich ma znaczenie fizjologiczno - odżywcze. Te składniki to: wapń, magnez, sód, chlorki, siarczany, żelazo, fluorki, jodki, wodorowęglany i dwutlenek węgla. Zwróć uwagę na etykietkę – szybko zauważysz, że producenci wody butelkowanej uwielbiajš wypisywać niemal wszystkie składniki, nawet jeœli występujš w œladowych iloœciach. Ten nadmiar napisów rozprasza naszš uwagę, tracimy orientację i kupujemy cokolwiek.

Pamiętaj, że najbardziej wartoœciowe sš wody mineralne pochodzšce z uzdrowisk. W większoœci zawierajš w jednym litrze od 1000 do 4000 mg składników mineralnych. Składniki te sš szczególnie potrzebne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Ile minerałów w mineralnej?

Czy umiesz wymienić nazwę ulubionej wody? Czym różni się ona od innej wody? Szacuje się, że na rynku polskim znajduje się około 500 tzw. wód mineralnych. Spoœród nich niewiele spełnia kryteria prawdziwych wód mineralnych. W 1990 roku obniżono tzw. normę branżowš, która okreœlała poziom składników mineralnych w 1 litrze wody z 1000 do 200 mg. W tym czasie praktycznie każdy, kto miał studnię w pobliżu domu mógł rozpoczšć produkcję wody mineralnej.

Znawcy ostrzegajš, że co czwarta lub pišta woda butelkowana w naszym kraju to jest zwykła „kranówka”, za to ozdobionš œlicznš, barwnš, przykuwajšcš uwagę kupujšcych nalepkš.

Woda w butelkach idzie jak „woda”…

W ostatnich 5. latach sprzedaż wody w butelkach wzrosła dwukrotnie. Œwiadczy to o tym, że Polacy szukajš alternatywy dla kranówki”. W 2004 roku kupowaliœmy rocznie po 40 l wody na osobę, obecnie kupujemy jeszcze więcej. Woda sprzedaje się coraz lepiej – z butelkami chodzš młodzi i starzy, w szkole, w pracy, na ulicy.

Oblicza się, że na wodę wydajemy około 1,5 mld zł rocznie. Sezon na picie zaczyna się wiosnš, trwa do jesieni. Wtedy popyt jest największy.

Rynek wody mineralnej w Polsce rozwija się bardzo szybko. Na poczštku lat 90 w kraju było kilkunastu producentów, wœród nich dominowały państwowe uzdrowiska. Dzisiaj jest już około dwustu prywatnych rozlewni. Około 75 proc. rynku należy do 20 najpopularniejszych marek.

Woda to dobry interes. Produkcja litra wody w butelce kosztuje 1 grosz. Cała reszta ceny to koszt opakowania, naklejki, transportu, pensji pracowników, marketingu, reklamy.

Potęga  reklamy

Niestety nie każda woda butelkowana jest wodš mineralnš, a nie każda etykietka „Zdrój” ma swoje Ÿródło w zdroju. Zwracaj uwagę na to, jakš wodę wybierasz. Pamiętaj, że na rynku mamy wielu nieuczciwych producentów. Zwróć uwagę na napisy – popatrz, jakie potrafiš być bałamutne: woda antystresowa, wyszczuplajšca, woda życia, jedyny, niepowtarzalny smak, orzeŸwia, daje energię do działania itd. Zauważ, że napisy zawierajš także inne nieprawdy, półprawdy i ćwierćprawdy.

Etykietki informujš: Picie wody zapewnia zdrowie, urodę, energie i pomyœlnoœć.

Producenci, niezależnie od składu chemicznego swych wód i ich walorów opisujš w folderach i na etykietkach jak bardzo wyjštkowy jest ich napój. Zachwalajš, że jest to lekarstwo na wiele dolegliwoœci, szczególnie nadużywajš wiadomoœci o znaczeniu biopierwiastków dla organizmu człowieka.

Jeœli uważnie popatrzysz na skład wody, zobaczysz, że zawiera bardzo małe iloœci magnezu. Jak mówi profesor biochemii, Alicja Zobel – najlepsza dla nas proporcja wapnia i magnezu jest 2:1, tj. dwie wielkoœci wapnia i jedna magnezu, np. 120 i 60 mg.

Czytaj etykietki, nie daj sobie wcisnšć czegokolwiek!!!

Nie zapominaj o reklamie. Na wyobrażenia konsumenta wody ma ona ogromny wpływ. Jej autorzy przypisujš poszczególnym wodom cechy, które sš albo nieprawdziwe, albo wyolbrzymione. Najczęœciej wodom przypisuje się właœciwoœci uzdrowiskowych wód mineralnych – mimo, że ich nie zawierajš.

Musisz wiedzieć, że firmy produkujšce wodę mineralnš wydajš fortunę na reklamę w prasie, radiu i telewizji.

Różnego rodzaju hochsztaplerom, specom od reklamy pomagajš przepisy. W uchwalonej przez Sejm RP ustawie z 29 marca 2001 roku „o warunkach zdrowotnych żywnoœci i żywienia” zapis w art. 24 mówi o tym, że przy znakowaniu œrodków spożywczych dopuszczalne jest podawanie na opakowaniu właœciwoœci zapobiegajšce chorobom lub wspomagajšce leczenie chorób przez naturalne wody mineralne i naturalne wody Ÿródlane. Pozostawienie w ustawie tego zapisu może doprowadzić do zupełnej dezinformacji konsumentów, którym reklama może wmówić, że pijšc nawet zwykłš wodę ze Ÿródła zapobiegać będš chorobom i wspomagać ich leczenie.

Na rynku konkurencja jest spora, wcišż pojawiajš się nowe wody z nowymi etykietkami na opakowaniu, ale zwróć uwagę, że nie zawsze majš nazwę producenta, numer normy i datę produkcji. Niektóre pseudorozlewnie i niewiadomego pochodzenia firmy korzystajš z tego, że w ciepłe dni jest większy popyt – wchodzš na rynek z niższš cenš i produktem złej jakoœci.

Nie dajmy uwieœć się reklamie, czytajmy etykietki, sprawdzajmy producentów!!

Nabici w butelkÄ™

Producenci sprytnie wykorzystujš pęd do zdrowego życia. Postawili znak równoœci pomiędzy stwierdzeniami: Pijesz wodę – dobrze żyjesz.

Reklama wbiła nam do głowy, że woda w butelce jest zdrowa. I w rezultacie staliœmy się niezwykle ufni, mało kto czyta etykietki. A szkoda. Jak informujš służby kontroli żywnoœci z ponad 200 istniejšcych na rynku marek zaledwie 30 spełnia stosowne kryteria. Pozostałe wody, podajšce się za mineralne -  to sš wody Ÿródlane i stołowe. (jeœli chcesz wiedzieć więcej – szukaj na stronach Ministerstwa Zdrowia, gdyż sprawy zwišzane z wodš reguluje Rozporzšdzenie Ministra Zdrowia).

Nadal, mimo groŸby kar - zdarzajš się przypadki dolewania oczyszczonej kranówki. Nadal stosuje się „garażowe technologie” produkcji wód (tzn. że jest ona produkowana w garażu, w bylejakich warunkach).

Jak podawała prasa mieszkaniec Piwnicznej napełniał butelki wodš ze studni znajdujšcej się w piwnicy jego domu. Nazwał jš „Piwniczankš”. W Bochni opakowania po „Kryniczance” napełniano wodš ze Ÿródła bijšcego na podwórku gospodarstwa rolnego, zlokalizowanego kilkadziesišt metrów od obór. Woda „Zdrowa”, butelkowana pod �odziš, pochodziła ze studni głębinowej położonej obok rzeki �ódki, od lat pełnišcej rolę miejskiego szamba. W jednym z poznańskich sklepów woda butelkowana w tzw. PET-cie eksplodowała, pod wpływem upału. Okazało się, że zawierała zanieczyszczenia, od których sfermentowała.

Podobne przypadki notuje siÄ™ i obecnie.

Pomorska prasa rozpisywała się o lokalnym producencie, który swój krystalicznie czysty napój wydobywał niedaleko komunalnego cmentarza. Z kolei produkowana przez Coca – Colę „Bonaqua” to woda przetworzona. Zgodnie z międzynarodowymi standardami koncernu, na całym œwiecie musi mieć taki sam skład. Można to uzyskać tylko w jeden sposób. Bonaqua to woda dokładnie oczyszczona z jakichkolwiek składników, a następnie sztucznie zmineralizowana przez dosypanie odpowiedniego koncentratu mineralnego”. Inaczej mówišc jest to woda destylowana, do której dosypano sztuczne składniki.

Co robić, żeby nie dać nabić się w butelkę? Wybierać sprawdzone marki, dokładnie czytać etykietki.

Ekolodzy o butelkowanej wodzie

Wody butelkowane od dawna sš na celowniku organizacji ekologicznych, które dostarczajš licznych dowodów na niebezpiecznš dla zdrowia zawartoœć butelek. Amerykańska Rada Zasobów Naturalnych w co najmniej jednej próbce co trzeciej ze 130 marek wód butelkowanych wykazała wysokie poziomy zanieczyszczeń.

Ekolodzy z World Wildlife Fund, w oparciu o wyniki badań Uniwersytetu w Genewie, przekonujš, że woda w opakowaniach nie jest zdrowsza od wody wodocišgowej, a jedynie od niej droższa do 1000 razy. Nadto do produkcji butelek przemysłowych zużywa się 1,5 mln ton plastyku rocznie, co powoduje że w zwišzku z produkcjš i powstawaniem odpadów do œrodowiska dostajš się toksyczne substancje chemiczne.

Ekolodzy zwracajš uwagę, że przemysł butelkowania wody czerpie zyski ze sprzedaży tego powszechnego bogactwa kosztem œrodowiska. Pompowanie może wysuszyć Ÿródła, zniszczyć miejsca zamieszkania, zdewastować ekosystemy. Wyroby plastykowe stanowiš dziœ najszybciej rozwijajšcy się sektor lawiny odpadów i obecnie stanowiš one więcej niż 25 proc. całej masy materiałów odprowadzanych co roku na wysypiska œmieci.

Grupa Perrier, będšca w posiadaniu Nestle’a jest dwukrotnie większa od następnej z kolei co do wielkoœci spółki butelkowania wody. Nestle jest w blisko 30 proc. właœcicielem rynku wody butelkowanej. Danone zajmuje 15 proc. rynku, zaœ po nim następnymi sš Pepsi i Coca – Cola. Przemysł wody butelkowanej jest obecnie wart 22 mld dolarów, a niektórzy eksperci szacujš jego siłę wzrostu do 30 proc. rocznie.

Amerykanie rocznie wydajš na wodę w butelkach 7 mld USD, płacšc za butelkę od 120 do 7500 razy więcej niż za wodę z kranu. Litr wody kosztuje do 21 centów do 1,70 dolara, podczas gdy woda z kranu kosztuje około 26 centów do 1,70 dolara za tysišc litrów.

NRDC – Krajowa Rada Ochrony Zasobów Naturalnych (przydałaby się taka organizacja i u nas, do czuwania nad rynkiem wód butelkowanych) w marcu 1999 roku opublikowała wyniki 4-letnich badań. Poddano analizie tysišc próbek 103 marek wody stołowej. Stwierdzono, że co najmniej 25 proc. wód stołowych to nic innego jak butelkowana woda z kranu, czasami nieznacznie przetworzone, a czasem nie.

W przypadku 18 ze 103 wód zawierała więcej bakterii niż dopuszczajš wymogi czystoœci. Jedna pišta wykazała zwartoœć syntetycznych zwišzków organicznych, w tym chemikaliów stosowanych do celów przemysłowych, np. toluen, ksylen itp.

Międzynarodowe Stowarzyszenie Wytwórców Wód Stołowych po ogłoszeniu tych wyników wydało oœwiadczenie, że normy jakoœciowe wody stołowej sš takie same jak normy wody pitnej w sieci wodocišgowej.

Problem w tym, że stołowa podlega mniej rygorystycznym przepisom i kontrolom, niż wodocišgowa.

A oto co na temat proporcji składników mineralnych w wodzie mówi profesor Alicja Zobel:

- Dużo prac naukowych zostało już wykonanych w sprawach ustalenia tych proporcji jak np. praca moja jak i uczelni ze mnš współpracujšcych na całym œwiecie. Wdrażaliœmy te mineralne proporcje w bardzo ważnym trybie. Nasze badania wskazywały także, że minerały w wodzie do picia w odpowiedniej proporcji sš łatwiej zaabsobowane przez ciało człowieka i wtedy picie wody mogłoby być uznane jako potencjalne Ÿródło minerałów.

W naturze Ÿródła i głębinowe aquafairy posiadajš różne proporcje minerałów, i chociaż niektóre z nich posiadajš kompozycje perfekcyjne, takie że nasze komórki jš absorbujš, inne potrzebujš jeden lub kilka minerałów dodanych. Podczas gdy szkodliwe chemikalia znajdujš się nieraz w wodzie powierzchniowej, przeważnie ich nie ma w głębokich aquafairach, chyba że byłyby one zatrute przez człowieka. Z tego względu nazywam je diamentami ziemi. Tak głęboko leżšce aquafairy sš najczyœciejszym Ÿródłem wody, która powinna być ochraniana do picia dla naszej generacji i dla przyszłych. To sš diamenty zdrowej wody. Niefortunnie większoœć wody pitnej nie pochodzi z tych Ÿródeł. I dlatego my musimy zwracać uwagę, żeby być pewnym, że woda którš pijemy zachowuje równowagę ważnych minerałów.

Dlaczego balans tych minerałów jest tak ważny dla naszego ciała? By to docenić musimy zrozumieć rolę enzymów. Głównie sš to takie małe biologiczne katalizatory, które działajš jak iskra w silniku i nie tylko sš one konieczne do wszystkich reakcji biochemicznych, ale majš za zadanie dbać by te reakcje zachodziły szybko i wydajnie. Bez enzymów nasze ciało funkcjonowałoby tak jak ten silnik bez tej iskry. Enzymy majš możliwoœć wykonywania swojej pracy tylko, gdy sš wspomagane odpowiedniš miksturš minerałów, znajdujšcych się w naszych płynach organizmu. Roztwory tych minerałów sš również nazywane elektrolitami.

Naukowcy wiedzš, ze jednym z najważniejszych elektrolitów jest magnez. Ponieważ jest on „zatrudniony” w akcję około 300 enzymów. Więc nic dziwnego, że lata, a nawet tylko miesišce niedoboru magnezu mogš spowodować, ze nasze ciała zaczynajš pracować wadliwe. Inne minerały, takie jak calcium i potas odgrywajš tak samo ważnš rolę w enzymach. To zostało udowodnione przez wielu naukowców na konferencji w Baltimore. Wcišż trzeba przypominać i podkreœlać, że niedobór tylko jednego z takich minerałów może powodować choroby serca i koœci.

Minerały znajdujšce się w naszych organizmach jako elektrolity współdziałajš ze sobš, więc niedobór jednego z nich może spowodować prewencyjne użycie innych minerałów przez nasz organizm, np. magnez i wapń działajšce razem aktywujš odpowiednie enzymy, ale w połšczeniu nawet z niewielkš iloœciš œladowych minerałów, takich jak selen i chrom - zaczyna działać więcej enzymów. Te enzymy majš kluczowš rolę w metabolizmie cukrów i kluczowych antyoksydacyjnych procesach, prowadzšcych do walki z rakiem. Dlatego widzimy, że od odpowiedni balans minerałów jest wymagany w dobrym zdrowiu. A potencjalnie ważnym dystrybutorem tego balansu może być reminalizowanie wody pitnej”.

Dramaty na stadionach

Czy pamiętacie takie zdarzenie z Igrzysk Olimpijskich w Turynie, kiedy Justyna Kowalczyk straciła przytomnoœć na trasie biegu narciarskiego na 10 km? Zawodniczka cieszyła się przedtem dobrym zdrowiem i nikt z jej opiekunów nie potrafił wyjaœnić, dlaczego zasłabła. Sama zaœ stwierdziła, że zabrakło jej kalorii i na to nałożył się jeszcze ogromny stres. Potem oficjalnie podano, że powodem zasłabnięcia był niski poziom cukru w organizmie. Ale czy tylko cukru?

Według specjalistów od żywienia sportowcom po dużym wysiłku i stresie zdarza się zemdleć, a nawet umrzeć nie z braku kalorii, lecz magnezu. Właœnie niedobór magnezu może być przyczynš tragedii. Dramat sportowców, który rozgrywa się przy dużym wysiłku fizycznym - ma swój poczštek w diecie. Dietetycy patrzš głównie na potrzeby energetyczne organizmu, mniejszš uwagę zwracajš na składniki mineralne, a one decydujš o składzie elektrolitów w komórkach całego ciała. To właœnie elektrolity w komórkach i płynach pozakomórkowych sš czynnikiem sprawczym ruchów motorycznych naszych mięœni. Nieodpowiednie stężenie elektrolitów może poważnie zakłócić pracę serca. Jeżeli jest to krótkotrwała przerwa, wskutek niedotlenienia mózgu dochodzi do chwilowej utraty œwiadomoœci. Jeżeli jednak pompa (serce) z powrotem nie zaskoczy – może skończyć się tragicznie nagłym zgonem.

Kluczowš rolę odgrywa w tym wypadku magnez, którego największe niedobory występujš właœnie w pożywieniu sportowców. Drugim bardzo ważnym czynnikiem, o którym mówiła narciarka, był długotrwały i ogromny stres. A osoby mocno zestresowane bardzo szybko tracš magnez. Czyżby nie zwrócili na to uwagi lekarze opiekujšcy się naszš ekipš?
Człowiek potrzebuje w cišgu doby ok. 300 mg dziennie magnezu. Sportowcy potrzebujš tego biopierwiastka więcej w czasie treningów i zawodów. Rutynowe badania nie pozwalajš sprawdzić, czy jego iloœć jest wystarczajšca. Nawet analiza krwi niewiele daje, gdyż magnez wydala się z organizmu przede wszystkim z moczem i potem, a we krwi pozostaje mniej więcej na tym samym poziomie.
W jaki sposób uzupełniš niedobory magnezu? Pijšc wodę mineralnš uzupełniamy nie tylko ten biopierwiastek, ale także elektrolity.
Tymczasem, jak pisaliœmy powyżej - woda wodzie jest nierówna. Wprowadzono przed kilkunastu laty taki bałagan w tej dziedzinie, że teraz nawet wody o takiej zawartoœci składników mineralnych, które plasujš je tylko nieco powyżej wody destylowanej, okreœla się mianem mineralnych. Sš tanie, więc kluby kupujš je najchętniej. Nie patrzy się na zawartoœć składników mineralnych, a jeżeli już, to kieruje się bzdurnš reklamš, do której wcišga się nieœwiadomych swojej roli znanych sportowców.

Warto zwrócić uwagę, że jedna z wód, reklamowanych przez pewnego mistrza olimpijskiego, ma w jednym litrze zaledwie 11,6 mg magnezu, więc picie jej raczej rozrzedza elektrolity.
 
 

Walentyna Rakiel-Czarnecka