Bezpieczeństwa stosowania kosmetyków

Analiza składu chemicznego jest szczególnie istotna dla osób z alergiš na składniki kosmetyków (np. najczęœciej powodujšce uczulenia œrodki konserwujšce, składniki kompozycji zapachowych itp.) Potencjalni nabywcy œrodków kosmetycznych zwracajš również uwagę na reklamowane na etykietach właœciwoœci wyrobów.

VIVENDI SP. Z O.O. 02-656 WARSZAWA, ul. Ksawerów 3 TESTY KOSMETYKÓW Warszawa, dnia12.09.2006 r. Ogólna informacja dotyczšca bezpieczeństwa stosowania kosmetyków, z punktu widzenia potencjalnego nabywcy W rozumieniu Ustawy o kosmetykach z 30 marca 2001 r. (Dz. U.RP 01.42.473 z póŸn. zmianami) kosmetykiem jest każda substancja lub preparat przeznaczone do zewnętrznego kontaktu z ciałem człowieka: skórš, włosami, wargami, paznokciami, zewnętrznymi narzšdami płciowymi, zębami i błonami œluzowymi jamy ustnej, których wyłšcznym lub podstawowym celem jest utrzymanie ich czystoœci, pielęgnowanie, ochrona, perfumowanie, zmiana wyglšdu ciała lub ulepszenie jego zapachu. W zwišzku z tym pierwszym aspektem, na który nabywca kosmetyku powinien zwrócić uwagę jest to, czy producent oferuje do sprzedaży œrodek kosmetyczny- zgodny z definicjš, czy może farmaceutyk, na etykiecie reklamowany jako np. œrodek o działaniu leczniczym, przeciwzapalnym itp. Zgodnie z art. 4 niniejszej ustawy „kosmetyk wprowadzony do obrotu, używany w zwykłych lub w innych dajšcych się przewidzieć warunkach, z uwzględnieniem w szczególnoœci jego wyglšdu lub prezentacji, oznakowania, wszystkich instrukcji użycia oraz innych wskazówek lub informacji pochodzšcych od producenta, nie może zagrażać zdrowiu ludzi”. Wobec powyższego konieczna jest weryfikacja składu chemicznego każdego kosmetyku, który nie może zawierać: 1) substancji niedozwolonych do stosowania w kosmetykach, 2) substancji dozwolonych do stosowania w kosmetykach wyłšcznie w ograniczonych iloœciach, zakresie i warunkach stosowania, o ile wymagania te zostały przekroczone, 3) barwników, substancji konserwujšcych, substancji promieniochronnych dozwolonych do stosowania w kosmetykach wyłšcznie w ograniczonych iloœciach, w zakresie i warunkach stosowania, o ile wymagania te zostały przekroczone- zgodnie z Rozporzšdzeniem Ministra Zdrowia z dnia 30 marca 2005 r. w sprawie list substancji niedozwolonych lub dozwolonych z ograniczeniami do stosowania w kosmetykach oraz znaków graficznych umieszczanych na opakowaniach kosmetyków (Dz. U. RP 05.72.642 z póŸn. zmianami). Bardzo istotnš kwestiš dla klienta jest oznakowanie kosmetyku. Zgodnie z art. 6 ustawy opakowanie jednostkowe kosmetyku powinno być oznakowane w sposób widoczny i czytelny, metodš uniemożliwiajšcš łatwe usunięcie oznakowania. Oznakowanie opakowania jednostkowego kosmetyku umieszczone na pojemniku i opakowaniu jednostkowym zewnętrznym musi zawierać następujšce informacje: 1) nazwę handlowš kosmetyku, 2) imię i nazwisko lub nazwę i adres producenta, a także nazwę państwa, jeżeli kosmetyk jest produkowany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw członkowskich Unii Europejskiej; informacje te mogš być skrócone, pod warunkiem, że umożliwiajš identyfikację producenta, 3) iloœć nominalnš kosmetyku w opakowaniu w jednostkach masy lub objętoœci w momencie pakowania, z wyjštkiem oznakowania: a) opakowań zawierajšcych mniej niż 5 gr lub 5 ml b) bezpłatnych próbek i opakowań jednorazowego użytku c) stosowanych zwyczajowo opakowań zbiorczych, na których nie podaje się masy i objętoœci, jeżeli informacje te znajdujš się na opakowaniach jednostkowych umieszczonych w tych opakowaniach zbiorczych 4) Termin trwałoœci, do którego kosmetyk przechowywany we wskazanych przez producenta warunkach zachowuje w pełni swoje właœciwoœci i odpowiada wymaganiom art. 4 ustawa 1, okreœlony zwrotem „ najlepiej zużyć przed końcem” i następujšcym po nim oznaczeniem odpowiednio miesišca i roku lub dnia, miesišca i roku, albo informacjš o miejscu umieszczenia tego terminu na opakowaniu; jeżeli jest to niezbędne ze względu na właœciwoœci kosmetyku, należy wskazać warunki zapewniajšce zachowanie jego przydatnoœci do użycia: podanie terminu trwałoœci nie jest wymagane jeżeli minimalny okres przydatnoœci kosmetyku do użycia wynosi więcej niż 30 mies.; w tym przypadku należy umieœcić znak graficzny okreœlony w art. 5 ust. 3 p. 5 ustawy oraz podać wyrażony w miesišcach lub latach czas, w jakim od otwarcia opakowania kosmetyk może być stosowany bez stwarzania zagrożenia dla zdrowia użytkownika. 5) szczególne ostrzeżenia przy stosowaniu kosmetyku, jeżeli kosmetyk jest przeznaczony do stosowania przez osoby wykorzystujšce ten kosmetyk w ramach wykonywanego zawodu zgodnie z jego przeznaczeniem- dodatkowo inne konieczne ostrzeżenia 6) numer partii lub inne dane pozwalajšce na identyfikację partii kosmetyku 7) funkcję kosmetyku jeżeli nie wynika ona jednoznacznie z jego prezentacji 8) wykaz składników okreœlonych zgodnie z nazwami przyjętymi w Międzynarodowym Nazewnictwie Składników Kosmetycznych (INCI), poprzedzony wyrazem „składniki” lub „ingredients” obejmujšcy : a) składniki w malejšcym porzšdku wg masy w momencie ich dodawania przy czym składniki w stężeniach poniżej 1% mogš być wymienione w dowolnej kolejnoœci, po składnikach w stężeniach większych niż 1% b) kompozycje zapachowe i aromatyczne okreœlone wyrazem „zapach” lub „aromat” lub ich odpowiednimi nazwami przyjętymi w INCI, z uwzględnieniem substancji w nich występujšcych, które zostały umieszczone na liœcie, o której mowa w art. 5 ust. 3 p. 2 ustawy, i muszš być wymienione niezależnie od funkcji jakš pełniš w kosmetyku c) numery barwników które mogš być wymienione po innych składnikach w dowolnej kolejnoœci zgodnie z ich numerami okreœlonymi w liœcie barwników dozwolonych do stosowania w kosmetykach Analiza składu chemicznego jest szczególnie istotna dla osób z alergiš na składniki kosmetyków (np. najczęœciej powodujšce uczulenia œrodki konserwujšce, składniki kompozycji zapachowych itp.) Potencjalni nabywcy œrodków kosmetycznych zwracajš również uwagę na reklamowane na etykietach właœciwoœci wyrobów. Bogata reklama jest najczęœciej głównym powodem, dla którego kupujš dany kosmetyk. Producent natomiast w myœl art. 11 ustawy o kosmetykach musi posiadać udokumentowane wyniki badań działania kosmetyku, jeżeli jest to uzasadnione deklarowanym rodzajem działania kosmetyku. Badania takie powinny być prowadzone pod kontrolš lekarza dermatologa, który posiada kompetencje do oceny potencjalnego działania drażnišcego czy uczulajšcego kosmetyku, czy też- dysponujšc np. odpowiedniš aparaturš- oceny innych parametrów reklamowanych przez producenta np. stopnia nawilżenia skóry, ujędrnienia. Poprzez dobór probantów z okreœlonym rodzajem skóry wykonanie badań aplikacyjnych w odpowiednim przedziale czasowym pozwala na rzetelnš ocenę założonych przez producenta, reklamowanych na etykietach właœciwoœci kosmetyku. Mgr Kamila Pawłowska