STRONA GŁÓWNA | KIM JESTEM | NIEZAPOMINAJKA | AKTUALNOŚCI | FORUM | FUNDACJA DOBRE ŻYCIE | KSIĘGA GOŚCI |NAPISZ
 

 

Do Ministra Środowiska w Kanadzie

Drogi Ministrze, Piszę do ciebie, ponieważ w zeszłym tygodniu w parku w Toronto zdarzył się dramatyczny przypadek – śmierć psa w wyniku zatrucia chemicznymi środkami, użytymi do utrzymywania trawników. Szczęśliwie bawiące obok na śniegu dzieci nie zostały tak dramatycznie zatrute.


2004 02 09 Hon. Dawid Andersen Minister Środowiska Parlament Minister of Environment Parliament Ottawa K1A 0A6 Drogi Ministrze, Piszę do ciebie, ponieważ w zeszłym tygodniu w parku w Toronto zdarzył się dramatyczny przypadek – śmierć psa w wyniku zatrucia chemicznymi środkami, użytymi do utrzymywania trawników. Szczęśliwie bawiące obok na śniegu dzieci nie zostały tak dramatycznie zatrute. Żeby nie dopuścić do faktu, żeby przez człowieka zrobione toksyny wnikały do organizmu człowieka, my powinniśmy ich po prostu nie produkować. Ale jako naukowiec zdaję sobie sprawę, że to jest niepraktyczny cel, dlatego radzę mniej drastyczne działania rządu i obywateli: 1. promować trawniki bez pestycydów 2. hodować ogródki dookoła domu z dzikimi kwiatami, takimi jak gruboszowate, które potrzebują mało podlewania albo wcale. 3. oszczędzać swoją wodę tylko głównie do picia, i w przyszłości pozostawić wodę aquafairową (podziemną, w dobrym stanie) tylko do picia, ponieważ jej odtwarzanie zajmuje bardzo długi czas - pomiędzy 10 a 20 tysięcy lat. 4. zapobiegać bankructwu małych farm, ponieważ ich rolniczy obszar wymaga mniej chemikaliów, które użyte w dużej ilości mogą znaleźć się w naszej wodzie do picia. 5. promować lokalne jedzenia jak tylko to możliwe, przez co będziemy zapobiegać roznoszeniu się chorób i zanieczyszczenia produkowanego przez pojazdy, poruszające się na paliwie wytwarzanym na bazie ropy naftowej. 6. pracować globalnie nad czystym powietrzem i oceanami, w których to właśnie wszystkie toksyny na końcu się znajdują. Nie wolno nam zapominać, że powietrze i woda są każdego z nas dziedzictwem i musimy je chronić. 7. promować rekreacyjne aktywności, takie jak żeglowanie, jazda na łyżwach, na nartach, zamiast tych, które pochłaniają benzynę. Myślę, ze to jest naszą odpowiedzialnością, jako mieszkańców Kanady i mieszkańców całego świata, żeby zając się problemem teraz i żeby utrzymać zrównoważony rozwój bez obwiniania innych narodów, musimy więc redukować toksyczność w naszym własnym środowisku. Każdy pojedynczy mieszkaniec naszego wspaniałego kraju powinien być w to zaangażowany. Chcę zakończyć ten list w pozytywnym nastroju. My, grupa rodziców dzieci chodzących do sobotniej polskiej szkoły tu, w Peterborough rozpoczęliśmy kilka tygodni temu specjalne przedsięwzięcie, by zmagać się z toksycznością naszego sąsiedztwa. Czy możemy liczyć na twoje moralne poparcie i wprowadzenie odpowiednich przepisów? Alicja Zobel




Kliknij i posłuchaj ;)


Menu :

- GALERIA ZDJĘĆ
- EKOLOGIA
- CZŁOWIEK
- RECENZJE
- REPORTAŻE
- CHLEB
- LINKI
- MULTIMEDIA











 

 

 

  Copyrigt Effective Computer Support.