Do Ministra ÂŚrodowiska w Kanadzie

Drogi Ministrze, Piszę do ciebie, ponieważ w zeszłym tygodniu w parku w Toronto zdarzył się dramatyczny przypadek – œmierć psa w wyniku zatrucia chemicznymi œrodkami, użytymi do utrzymywania trawników. Szczęœliwie bawišce obok na œniegu dzieci nie zostały tak dramatycznie zatrute.

2004 02 09 Hon. Dawid Andersen Minister Œrodowiska Parlament Minister of Environment Parliament Ottawa K1A 0A6 Drogi Ministrze, Piszę do ciebie, ponieważ w zeszłym tygodniu w parku w Toronto zdarzył się dramatyczny przypadek – œmierć psa w wyniku zatrucia chemicznymi œrodkami, użytymi do utrzymywania trawników. Szczęœliwie bawišce obok na œniegu dzieci nie zostały tak dramatycznie zatrute. Żeby nie dopuœcić do faktu, żeby przez człowieka zrobione toksyny wnikały do organizmu człowieka, my powinniœmy ich po prostu nie produkować. Ale jako naukowiec zdaję sobie sprawę, że to jest niepraktyczny cel, dlatego radzę mniej drastyczne działania rzšdu i obywateli: 1. promować trawniki bez pestycydów 2. hodować ogródki dookoła domu z dzikimi kwiatami, takimi jak gruboszowate, które potrzebujš mało podlewania albo wcale. 3. oszczędzać swojš wodę tylko głównie do picia, i w przyszłoœci pozostawić wodę aquafairowš (podziemnš, w dobrym stanie) tylko do picia, ponieważ jej odtwarzanie zajmuje bardzo długi czas - pomiędzy 10 a 20 tysięcy lat. 4. zapobiegać bankructwu małych farm, ponieważ ich rolniczy obszar wymaga mniej chemikaliów, które użyte w dużej iloœci mogš znaleŸć się w naszej wodzie do picia. 5. promować lokalne jedzenia jak tylko to możliwe, przez co będziemy zapobiegać roznoszeniu się chorób i zanieczyszczenia produkowanego przez pojazdy, poruszajšce się na paliwie wytwarzanym na bazie ropy naftowej. 6. pracować globalnie nad czystym powietrzem i oceanami, w których to właœnie wszystkie toksyny na końcu się znajdujš. Nie wolno nam zapominać, że powietrze i woda sš każdego z nas dziedzictwem i musimy je chronić. 7. promować rekreacyjne aktywnoœci, takie jak żeglowanie, jazda na łyżwach, na nartach, zamiast tych, które pochłaniajš benzynę. Myœlę, ze to jest naszš odpowiedzialnoœciš, jako mieszkańców Kanady i mieszkańców całego œwiata, żeby zajšc się problemem teraz i żeby utrzymać zrównoważony rozwój bez obwiniania innych narodów, musimy więc redukować toksycznoœć w naszym własnym œrodowisku. Każdy pojedynczy mieszkaniec naszego wspaniałego kraju powinien być w to zaangażowany. Chcę zakończyć ten list w pozytywnym nastroju. My, grupa rodziców dzieci chodzšcych do sobotniej polskiej szkoły tu, w Peterborough rozpoczęliœmy kilka tygodni temu specjalne przedsięwzięcie, by zmagać się z toksycznoœciš naszego sšsiedztwa. Czy możemy liczyć na twoje moralne poparcie i wprowadzenie odpowiednich przepisów? Alicja Zobel