Vilcacora i selol - kiedy przełom w walce z rakiem?

Medycyna klasyczna nie spełnia pokładanych w niej nadziei: nowotwory stanš się wkrótce najczęstszš przyczynš przedwczesnej œmiertelnoœci. Nie znamy w pełni czynników onkogennych, nie potrafimy też skutecznie ich unikać ani leczyć. Czy tajemnica skutecznego leku na raka kryje się w naturze, która chorobę tę stworzyła? To wielce prawdopodobne - twierdzš specjaliœci.

Vilcacora i selol - kiedy przełom w walce z rakiem? Uncaria and SelolŽ - when the breaktrough in cancer treatment? PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska Medycyna klasyczna nie spełnia pokładanych w niej nadziei: nowotwory stanš się wkrótce najczęstszš przyczynš przedwczesnej œmiertelnoœci. Nie znamy w pełni czynników onkogennych, nie potrafimy też skutecznie ich unikać ani leczyć. Czy tajemnica skutecznego leku na raka kryje się w naturze, która chorobę tę stworzyła? To wielce prawdopodobne - twierdzš specjaliœci. Aby oczekiwany przełom nastšpił, nie należy zaniedbać żadnej drogi. Biolodzy koncentrujš się na poszukiwaniu naturalnych substancji przeciwrakowych i odkrywaniu mechanizmów ich działania. Lokujš się zatem na szerokim pasie „ziemi niczyjej", pomiędzy medycynš klasycznš a niekonwencjonalnš. Wyniki tych badań sš imponujšce - wkrótce do rejestru leków trafi kilka preparatów o dowiedzionej naukowo wysokiej skutecznoœci. Vilcacora (Uncaria tomentosa) to południowoamerykańska roœlina, badana przez zespół naukowców Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem profesora Mieczysława Kurasia. Jej walory terapeutyczne od lat stanowiš obiekt kontrowersji. Przedstawiciele medycyny niekonwencjonalnej zalecajš jš chorym, dajšc tak potrzebnš nadzieję w sytuacjach, kiedy chemio- i radioterapia zawodzi. Za ich racjš przemawiajš liczne potwierdzone efekty terapii vilcacorš - efekty pozytywne, wyrażone nie tylko przedłużeniem życia, ale niejednokrotnie całkowitym wyleczeniem! Przeciwstawne stanowisko prezentuje jednak medycyna klasyczna i lekarze, którzy nie znajdujš podstaw do stosowania nie zarejestrowanego preparatu i przepisujš go (o ile w ogóle) jedynie w terminalnych stadiach choroby. .,Badania prowadzone w wielu œwiatowych laboratoriach, w tym w Zakładzie Morfogenezy Roœlin Uniwersytetu Warszawskiego, zmierzajš do ustalenia mechanizmu działania i oceny skutecznoœci Vilcacory, a także do poznania ewentualnych ubocznych skutków jego stosowania" - mówi kierownik Zakładu, profesor Kuraœ. „Dotychczasowe analizy pozwoliły na ustalenie różnych wariantów składu chemicznego leku i okreœlenie standardów przygotowania szeregu preparatów o różnym zastosowaniu, w zależnoœci od typu i stadium zaawansowania nowotworu. Stwierdzono zróżnicowane oddziaływanie tych preparatów na komórki rakowe (w stosunku do komórek kontrolnych) oraz immunomodulacyne ich działanie w zależnoœci od stosowanej koncentracji". Wyniki laboratoryjne rysujš optymistyczne perspektywy wykorzystania preparatów Vilcacory (samej lub w połšczeniu z innymi naturalnymi produktami) do badań klinicznych, a w dalszej konsekwencji dla możliwoœci ich zastosowania w terapii przeciwrakowej. .,Robimy wszystko, aby Vilcacora trafiła do oficjalnego rejestru leków" - informuje prof. Kuraœ. Przy zintensyfikowaniu badań oraz większej integracji œrodowisk naukowych i lekarskich osišgnięcie tego celu będzie możliwe, co w Polsce, gdzie medycyna naturalna wcišż jeszcze sytuuje się na marginesie nauk medycznych, stanowi niewštpliwy sukces. Kolejnš nadziejš naukowców jest selol (kompleks selenu z olejem słonecznikowym), substancja o zaskakujšcych właœciwoœciach antyrakowych. „Selol dorównuje najlepszym preparatom cytostatycznym, które dotychczas badaliœmy" - mówi prof. Kuraœ. „Stosowany w terminalnych stadiach rozwoju choroby nowotworowej daje zaskakujšce efekty. Największe sukcesy przynosi terapia selolem w zaawansowanych przypadkach raka piersi u kobiet, prostaty u mężczyzn, raka wštroby, płuc, jelita grubego i gwiaŸdziaka (astrocytoma)". W pracach nad istotš i molekularnym podłożem działania selolu zespół biologów Uniwersytetu Warszawskiego łšczy siły z doktorem Piotrem Suchockim z Zakładu Analizy Leków przy Wydziale Farmacji Warszawskiej Akademii Medycznej. Niestety, preparaty wytwarzane w wšskich kręgach uczelnianych, nie sš szeroko dostępne. Misjš naukowców jest zmiana tego status quo. Leki chemiczne nie działajš specyficznie ma komórki nowotworowe. Doprowadzajš do ich wyniszczenia wszystkich, szczególnie odpornoœciowych komórek organizmu. Najnowsze nadzieje, lek „nowej generacji", sš trudnodostępne ze względu na koszt leczenia. Metody genetyczne czy fotodynamiczne cišgle pozostajš w fazie dopracowywania, klinicznych badań i planów. Stšd coraz wyraŸniejsza tendencja (także w œrodowiskach akademickich) powrotu do medycyny naturalnej (niekonwencjonalnej), tak popularnej w USA czy w Kanadzie. Polska ma tu jednak duże braki i zaległoœci w stosunku do krajów wysoko uprzemysłowionych gdzie medycyna naturalna zyskała sobie pełnš akceptację i jest w pełni skorelowana z klasycznš gałęziš tej nauki Prof. dr hab. Mieczysław Kuraœ wybitnie przyczynił się do pogłębienia wiedzy o naturalnych, cytostatycznych i cytotoksycznych substancjach przeciwnowotworowych. Kierujšc przez wiele lat Zakładem Morfogenezy Roœlin, z wielkš pasjš prowadził badania dotyczšce struktury i fizjologii komórki, a szczególnie regulacji podziałów i wzrostu komórek pozostajšcych w bezpoœrednim zwišzku z indukcjš nowotworów. Zidentyfikował szereg preparatów o bardzo skutecznym działaniu antymitotycznym, które aktualnie testowane sš już na nowotworowych liniach komórkowych oraz indukowanych bšdŸ pasażowanych formach nowotworów. Obecnie, jego zespół, wraz z prof. Alicjš Zobel z Uniwersytetu w Peterborough, przygotowuje do opatentowania przeciwnowotworowe działanie kumaryny (alfabenzopyronu). Przedmiotem wspólnych analiz i opracowań jest również synergistyczne działanie kilku preparatów w stosunku do mutagennego Taxoteru. Wyniki tych badań, a przede wszystkim ich użytecznoœć, obok wybitnych osišgnięć z zakresu strukturalnej determinacji rozwoju roœlin oraz wieloletnich sukcesów dydaktycznych, zaowocowały przyznaniem profesorowi Kurasiowi, w dniu 16 listopada br., Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski.

PAP - Nauka w Polsce, Katarzyna Olszewska